Het lied van de reclame van Nuon vind ik geweldig. Maarten van Rozendaal zingt het. Zijn stem klinkt als oud Amsterdam, hoewel ik nauwelijk in Amsterdam kom, klinkt het toch zo. Intens en vol passie. Passie is een mooi woord voor een mooi iets. Volgens Van Dale betekent het ‘hartstochtelijke liefde voor iets of iemand’. Hartstocht is nog een veel mooier woord. Je hart achterna gaan.
Waar gaat mijn hart heen? Ik wil het weten, ik wil het weten. Een talent zou die zoektocht naar een passie makkelijker maken. Een hartstochttocht. Een talent heb ik ook nog niet gevonden. Misschien heb ik wel een verborgen talent en heel misschien kan dat verborgen talent maar beter verborgen blijven. Je weet maar nooit.
Mijn zangtalent kan ook maar beter verborgen blijven. Maarten van Rozendaal heeft zijn talent gelukkig niet verborgen gehouden, hij is al zo’n 17 jaar bezig. Waar Nuon verder mee bezig is snap ik niet. Nuon heeft een geweldig nummer voor z’n reclame maar wat heeft het gevecht tegen het water met de CO2 uitstoot te maken? Teveel CO2 in de lucht zorgt voor het opwarmen van de aarde wat weer zorgt voor het stijgen van de zeespiegel door het smelten van de poolkappen wat weer zal leiden tot een watersnoodramp zoals die van ’53? Een beetje vergezocht.
Het nummer blijft mooi, kijk maar en let niet op de reclame. Over het algemeen houd ik niet zo van Nederlandstalige muziek. Dit soort krachtige en jodeligheidloze (denk: het gejodel van Frans Bauer) stemmen kan ik dan weer wel waarderen.