Verbazingwekkend hoeveel kanten je hebt je bent als een prisma soms breek je het licht en de regenboog en soms filter je de kleuren weg en dan is alles donker. Je belde je klonk zo eerlijk en puur zoals ik je nog nooit had gehoord want je huilde je masker dat bord dat soms voor je hangt was aan diggelen kapot. Ik moest toen zo huilen om jou omdat je huilde gebroken verslagen. Vaak ben je sarcastisch bitterkoekjesbitter maar stiekem ook zoet zoals bitterkoekjes vast ook wel zijn soms ik weet niet hoe ze smaken maar ach. Iedereen wil naar de maan dat weet ik jij gaat met me mee in mijn koffer dat past want ik knuffel je tot je plat bent en ik ook. Waarom zegt niemand ooit dat hij van zijn vrienden houdt ook al doen ze het wel en ik hou van jou en dat weet je dat zei je ook maar ik sprak het niet uit maar als we op de maan zijn
Antoni says:
16/09/2007 at 22:44Prachtig… :O Verder weinig woorden.